Παρασκευή 03 Δεκεμβρίου 2021

Άρειος Πάγος: Απαγορεύεται να “μεταφερθεί” η καλοκαιρινή άδεια!

NEWSROOM icon
NEWSROOM
Άρειος Πάγος: Απαγορεύεται να “μεταφερθεί” η καλοκαιρινή άδεια!

Σύμφωνα με τον Εργατικό Τμήμα του Αρείου Πάγου δεν επιτρέπεται, ούτε με συμφωνία μεταξύ εργαζομένου και εργοδότη,

η μεταφορά των ημερών της θερινής άδειας και αν υπάρξει τέτοια συμφωνία αυτή είναι άκυρη (ανίσχυρη), ενώ ο εργοδότης ο οποίος δεν χορήγησε πλήρη την άδεια στον μισθωτό κατά τη διάρκεια του έτους, είναι υποχρεωμένος, να καταβάλει τις αποδοχές του μηνός που θα ελάμβανε την αδεία προσαυξημένες κατά 100%.

Δεν επιτρέπεται, ούτε με συμφωνία με τον εργοδότη! Αν υπάρξει τέτοια συμφωνία είναι άκυρη

Ειδικότερα, τον Άρειο Πάγο τον απασχόλησε περίπτωση τραπεζοϋπαλλήλου ο οποίος κατά την τριετία 2005-2008 έλαβε τμήμα της θερινής του αδείας και όχι το σύνολο των προβλεπομένων ημερών (π.χ. το 2008 έλαβε μόνο 16 ημέρες και το 2005 μόνο 14 ημέρες) και για το λόγο αυτό προσέφυγε στα δικαστήρια.

Εφετειακή απόφαση To Εργατικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, επικυρώνοντας Εφετειακή απόφαση, επιδίκασε στον τραπεζοϋπάλληλο τις διαφορές των ημερών που εργάστηκε κατ΄ την εν λόγω τριετία, προσαυξημένες κατά 100%. Αναλυτικότερα, ο Άρειος Πάγος επισημαίνει ότι σκοπός του Συντάγματος (άρθρο 28), της διεθνούς σύμβασης 52/1936 για τους κανόνες χορήγησης αδειών μετ΄ αποδοχών, της Ελληνικής εργατικής νομοθεσίας και των Ευρωπαϊκών οδηγιών 93/104 και 2003/88, είναι «να εξασφαλισθεί με τη χορήγηση της ετήσιας άδειας η περιοδική ανάπαυση και η ανανέωση των σωματικών και ψυχικών δυνάμεων του εργαζομένου για τη διατήρηση της σωματικής και ψυχικής του υγείας».

Να καταβάλει αποδοχές

Από τις διατάξεις αυτές «προκύπτει σαφώς ότι δεν επιτρέπεται, ούτε με συμφωνία μεταξύ του εργαζόμενου και του εργοδότη, η μεταφορά των ημερών της ετήσιας άδειας του τελευταίου που δεν του χορηγήθηκαν από τον εργοδότη στο επόμενο ή στα μεθεπόμενα έτη, με συνέπεια να είναι ανίσχυρη (άκυρη) κατά τα άρθρα 174 και 180 του Αστικού Κώδικα τέτοια συμφωνία και ο εργοδότης ο οποίος δεν χορήγησε πλήρη την κανονική άδεια στο μισθωτό του, κατά τη διάρκεια του έτους που αυτή αφορά, να είναι υποχρεωμένος, από το τέλος του αντίστοιχου έτους, να καταβάλει σε αυτόν τις αντίστοιχες προς τις ημέρες αυτές αποδοχές αδείας, και μάλιστα με προσαύξηση κατά 100% σε περίπτωση υπαιτιότητάς του, μη δυνάμενος να εκπληρώσει τη συγκεκριμένη υποχρέωσή του προς το μισθωτό με τη χορήγηση σ’ αυτόν των παραπάνω ημερών αδείας και τον συμψηφισμό αυτών προς το ανύπαρκτο σύνολο ήδη συσσωρευμένων ημερών άδειας περασμένων ετών, που δεν του χορηγήθηκαν».

Η προσαύξηση

Ακόμη, σημειώνει ο Άρειος Πάγος ότι «η προσαύξηση 100% αφορά μόνον στις αποδοχές και όχι στο επίδομα αδείας, αφού ο νόμος αναφέρεται ρητά στις αποδοχές αδείας και όχι στο επίδομα». Σε άλλο σημείο της δικαστικής απόφασης αναφέρεται ότι για τη θεμελίωση του δικαιώματος αδείας του μισθωτού δεν απαιτείται η υποβολή σχετικής αίτησης (έγγραφης ή προφορικής), όμως για τη θεμελίωση της αξίωσης του μισθωτού προς λήψη της κατά 100% προσαύξησης, απαιτείται υπαιτιότητα του εργοδότη, έστω και σε βαθμό ελαφράς αμέλειας, η οποία υπάρχει όταν ο μισθωτός ζήτησε την άδεια και ο εργοδότης δεν την του χορήγησε. Αντίθετα, οι αρεοπαγίτες απέρριψαν ως αβάσιμο το αίτημα του τραπεζοϋπαλλήλου να του καταβληθεί το ποσό των 10.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη από την καθυστέρηση καταβολής των αποδοχών του από την εργοδότρια Τράπεζα.

Ακολουθήστε το dikastiko.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο dikastiko.gr

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ