Δημήτρης Παξινός: Πατριώτες και θρησκευόμενοι. Χρηστοί πολίτες. Το χρέος κάθε άνθρώπου να μάχεται για την αλήθεια και Δικαιοσύνη

Αλήθεια τι σημαίνει αυτό. Το έχεις μέσα σου. Το εκφράζεις όταν χρειασθεί. Δεν έχουν ανάγκη επίδειξης. Το πιστεύεις χωρίς να το διαλαλείς, σαν πραματευτής. Είναι κάτι πολύ προσωπικό. Το εξωτερικεύεις αν έλθει η ώρα κι αν το κρίνεις εσύ ο ίδιος. Κάνεις την αυτοκριτική σου κάθε τόσο. Χωρίς αυτή δεν υπάρχεις η υπάρχεις λειψός. Χωρίς επίγνωση. Χωρίς την αναγκαία γνώση των πραγμάτων που συμβαίνουν στον μικρό ή μεγάλο περίγυρο. Γιατί είσαι πολίτης ενεργός κι έχεις άποψη. Σ ενδιαφέρουν τα κοινά. Κι αυτό πάρα τις προσπάθειες των ηγητόρων να αποσπάσουν την προσοχή σου από τα κοινά. Ενώ θα πρεπε να επιδιώκουν το αντίθετο. Τους προσελκύουν, συνήθως, για την απόσπαση ψήφων στις εκλογές. Έτσι αποστασιοποιείται ο πολίτης και μετατρέπεται σ άβουλο ον, ευχερώς χειραγωγούμενο, χρησιμοποιώντας τα εθνικά και θρησκευτικά θέματα και φανατίζοντας για τον ίδιο σκοπό. Εξάπτοντας τα πάθη και περιορίζοντας την βούληση του πολίτη μερικώς η ολικώς. Εύκολα αντιληπτά από τους μεν, δυσχερέστερα για τους δε, που μια μεμβράνη θολώνει τη νόηση.

Όλα αυτά αποβλέπουν στο  πλήθος, που κατευθύνεται επιτηδείως από το σύνολο των κοινωνικών δικτύων και ομοιόμορφα προβάλλει η αποσιωπά και δεν προβάλλει ως όφειλε τα σημαίνοντα. Ψιλά γράμματα. Κι έτσι προχωρούν με κίνητρο τα δικά τους “καλά” που ελάχιστοι γνωρίζουν και παίζουν μ αυτά. Παιγνίδια που λίγοι γνωρίζουν κι αποτελούν κοινό μυστικό, σε βάρος των συμφερόντων της Χώρας. Μιας χώρας, που  κάποιοι, κυβερνώντες, συμπεριφέρονται λες κι είναι ιδιοκτησία τους και σκορπίζουν τα χρήματα για στήριξη των δικών τους ανθρώπων, θυμίζοντας άλλες εποχές εκτραχηλισμού και κατρακύλας του δημόσιου βίου. Η επίκληση λόγων Εθνικού συμφέροντος είναι η επικρατούσα και κυρίαρχη, που κατισχύει κάθε άλλου λόγου. Και συμφέρει. Κι όλοι δηλώνουν αθώοι και πάναγνοι. Τι μένει λοιπόν; Μια γενικευμένη αδιαφορία και ντροπή για όσα συμβαίνουν. Υπάρχει κι  ο τηλεκατευθυνόμενος κόσμος που έχει αρπαχθεί  απ την εξουσία, την σφικτοαγκαλιάζει και δεν την αφήνει. Χρωματιστά γυαλιά κατευθυνόμενης όρασης και νόησης. Πάντα υπάρχουν κι έτσι οι Δημοκρατίες χάνονται. Λιγοστεύουν. Και γίνονται αυταρχικές,  με ηγέτες, αντίστοιχης εμβέλειας, με την κοινωνία. Κάθε διαφορετική φωνή πρέπει να μην υπάρχει, να σβήσει και πρώτος δίνει το σύνθημα ο  ταραγμένος ΤΡΑΜΠ,  περιφρονώντας το διεθνές δίκαιο κι εξαπολύοντας επιθέσεις  ανά τον κόσμο στους μη αρεστούς.  Χωρίς έλεος. Νέα Κρεματόρια. Μα πού βρίσκεται ο αποκαλούμενος νομικός πολιτισμός κι ανθρωπισμός των Ευρωπαίων;  Ψάχνεις να τον βρείς. Υποκρισία, ψέμματα, και ευμάρεια. Μέχρι να ρθει κι η σειρά μας.

Καμμία διαμαρτυρία γι αυτές τις σφαγές, την γενοκτονία στη Γάζα, τα εγκλήματα Πολέμου κι απ την εκκλησία. Καμμία. Μόνο λίγες φωνές, όπως οι εκλιπόντες Μέγας Αναστάσιος Αλβανίας και  Πάπας Φραγκίσκος εξέφρασαν σαφώς τόν  αποτροπιασμό τους για τις σφαγές που αντίκεινται στο χριστιανικό πνεύμα και στη ενότητα που θα πρεπε να διέπει κάθε άνθρωπο, ιδίως καθένα που εμφορείται από αγάπη κι όχι μίσος σπαρμένο με αίμα.Γιατι επιμένω πάντα ότι ο καλός χριστιανός δεν ειν αυτός που προσκυνά τις εικόνες ολημερίς και κάνει μεγάλους σταυρούς για να τον βλέπουν. Ειν αυτός που συμμετέχει νοερά, μεριμνά και νοιάζεται και συμπονά τον διπλανό του και συμπαρισταται όσο κι όταν μπορεί. Κι ο καλός πατριώτης δεν ειν αυτός που βάζει την Ελληνική Σημαία στο  σπίτι ή στο αυθαίρετό του. Ειν αυτός που νοιάζεται κι υποφέρει για την Χώρα του, όταν βλέπει να καταπατούνται ανθρώπινα δικαιώματα και να μην λειτουργεί το Κράτος Δίκαιοι και ν ασεβεί στους πολίτες του και να μην εφαρμόζει το Σύνταγμα η να το χρησιμοποιεί όλως επιλεκτικά, παραγνωρίζοντας τον αδικούμενο πολίτη και τον υποτιμά με την δύναμη της εξουσίας που κυβερνά.

Ο καλός πατριώτης θα φανεί και στην δύσκολη για την πατρίδα ώρα, μόνο που πολλοί, θα χαθούν κάπου στήν Ευρώπη ή Αμερική για να αποφύγουν τις δυσκολίες ενός Πολέμου.

Υπάρχει όμως κι ο Χρηστός Πολίτης, που μπορεί να μην ανήκει σε καμμία από τις δύο κατηγορίες. Η ν ανήκει και στις δύο. Σημασία έχει ο σεβασμός κι ο εμπνεόμενος αληλλοσεβασμός. Κι αυτό είναι σπουδαίο και φέρει τον πολίτη κοντά στην πολιτική και στη δράση για ένα πατριωτισμό καθάριο και ξένο προς την στυγνή εκμετάλλευση και στο εντέχνως καλλιεργούμενο τυφλό πάθος που αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά. Πολύ κακό έκανε η Παγκοσμιοποίηση, η οποία αλλοίωσε την εθνότητα και την ενότητα και ισοπέδωσε τις αξίες της ζωής,  όπως μας τις δίδαξαν οι πρόγονοί μας κι όπως μας τις καλλιέργησαν οι δάσκαλοι του γένους. Αυτές τις χαμένες αξίες προσπαθούμε να επανεύρουμε αλλά ανεπιτυχώς. Μας θέλουν μικρούς κι αδύναμους για τον ευχερή έλεγχο, ξεχνώντας την ιστορία μας και τους αγώνες που δόθηκαν. Να λησμονήσουμε το υγιές και άφθαρτο και να μετακινηθούμε σ άλλο πεδίο που θ ανθεί η διαφθορά και το χρήμα ο καθοριστικός παράγοντας της ζωής. Ίσως κι ο μόνος;  Χωρίς ιδανικά. Αποστεωμένους.

Όλα όμως  κάνουν τον κύκλο τους και αυτή είναι μια μεταβατική περίοδος,. Και χρειάζεται να δώσουμε μια σπρωξιά να έλθει πιο γρήγορα. Είναι το χρέος κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου, ιδίως του δικηγόρου που δίνει νόημα ζωής υπερασπιζόμενος αξίες που οδηγούν στη μεγαλωσύνη του ανθρώπου.

Ακολουθήστε το dikastiko.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο dikastiko.gr