Λέανδρος Τ. Ρακιντζής: Νέα φάση του πολέμου δικηγόρων – δικαστών τακτικής δικαιοσύνης

Με αφορμή ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΝΔΕ), που παραπονέθηκε γιατί ο ΔΣΑ δεν επέβαλε πειθαρχική ποινή στη δικηγόρο-βουλευτή ΖΚ, που διέταξε τη Αστυνομία να συλλάβει ολόκληρη τη σύνθεση του Εφετείου Λαμίας και τον Εισαγγελέα της έδρας ξέσπασε ένας ακήρυχτος πόλεμος μεταξύ ΕΝΔΕ και ΔΣΑ με ανακοινώσεις, αντεγκλήσεις και δελτία Τύπου.

Στη συνέχεια ο πόλεμος αναζωπυρώθηκε με την πρόταση της ΕΝΔΕ για τη συμμετοχή δικαστών στα πρωτοβάθμια πειθαρχικά συμβούλια των δικηγόρων, όταν δικάζεται ανοίκειος συμπεριφορά δικηγόρων κατά δικαστών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Στην πρόταση αντέδρασε η Ολομέλεια των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων και πρότεινε τη θέσπιση κοινού κώδικα δεοντολογίας δικαστών και εισαγγελέων.

Με πρόσφατη ανακοίνωσή της η Ολομέλεια Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας (ΟΠΔΣ) κατηγορεί δικαστές για ιταμή συμπεριφορά σε νέους και γυναίκες δικηγόρους και ότι η Επιθεώρηση των δικαστών στον Α.Π. αρχειοθετεί άνευ ετέρου και χωρίς απάντηση τις αναφορές πολιτών κατά των δικαστών για αιτιάσεις για εσφαλμένες αποφάσεις και για ανοίκειο συμπεριφορά.

Δεν έχω ιδία αντίληψη για τη βασιμότητα των καταγγελιών, αλλά είμαι δέκτης παραπόνων ότι τα αρμόδια όργανα του Α.Π. αρχειοθέτησαν και δεν απάντησαν σε επώνυμες καταγγελίες πολιτών με αιτιάσεις για ιταμή συμπεριφορά δικαστών, ούτε για άδικες  δικαστικές αποφάσεις, που υπερβαίνουν τα ακραία όρια της δικανικής κρίσης και ότι τους καλύπτουν ακόμα και για αυταπόδεικτες πειθαρχικές παραβάσεις σε σημείο, που «η ανοχή να αποτελεί συνενοχή».       

Εξάλλου η δικαιοσύνη παρουσιάζει σοβαρό πρόβλημα αξιοπιστίας για τις δικαστικές αποφάσεις, που δεν «πείθουν» για την ορθότητά τους, όπως προκύπτει από τις αλλεπάλληλες καταδίκες της χώρας μας από το ΕΔΑΔ για παραβίαση του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, για «δικαία δίκη», τις αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας, που αναιρούν ως εσφαλμένες αποφάσεις κατωτέρων δικαστηρίων, τα δημοσιεύματα του Τύπου, από τα οποία διαφαίνεται η διακριτική μεταχείριση των επωνύμων από τα δικαστήρια με τις αναβολές δικασίμου και τις αθωώσεις ελλείψει δόλου, για τις οποίες λόγω μη καθαρογράφησης των πρακτικών της δίκης  δεν υπάρχει αιτιολογία και συνεπώς ούτε έλεγχος.

Τέλος ο ακήρυχτος πόλεμος μεταξύ ΕΝΔΕ και ΔΣΑ εισήλθε σε νέα φάση με την απόφαση του ΔΣΑ να ιδρύσει «Παρατηρητήριο καθυστερήσεων και κακοδικίας» με αντικείμενο τη συστηματική καταγραφή, ανάλυση και τεκμηριωμένη ανάδειξη φαινομένων κακοδικίας και λειτουργικών δυσλειτουργιών στα δικαστήρια της Αθήνας, που θα λειτουργήσει με τη δημιουργία ειδικής πλατφόρμας εντός του portal του ΔΣΑ, όπου τα μέλη του συλλόγου θα υποβάλλουν αναφορές επώνυμα ή ανώνυμα. Η ΕΝΔΕ απάντησε ότι ο ΔΣΑ προσπαθεί να υποκαταστήσει τις νόμιμες διαδικασίες και τα θεσμικά όργανα, που είναι θεσμικά επιφορτισμένα με αυτό το ρόλο.

Από την παραπάνω σύγκρουση μεταξύ των εμπλεκομένων στην απονομή της ποινικής και πολιτικής διαδικασίας τάξεων (εμμίσθων και αμίσθων δικαστικών λειτουργών) αναδείχθηκε το έλλειμμα στην προστασία των θεσμών και ιδιαίτερα των δικαστών και των δικηγόρων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους από την ανοίκειο συμπεριφορά εκατέρωθεν, γιατί ενώ η παραβατική συμπεριφορά αφορά λίγα άτομα, που ο εφέτης Ευαγγελάτος αποκάλεσε στην παραίτησή του «μια θλιβερή μειοψηφία», δυσφημείται ολόκληρος ο κλάδος των δικαστών, που αποτελείται από εξαίρετους δικαστές, στους οποίους πολλές φορές δεν αποδίδει το ανάλογο έργο λόγω εγγενών δυσχερειών.

Οι θεσμοί πρέπει να λειτουργούν τουλάχιστον ικανοποιητικά και να τυγχάνουν της εμπιστοσύνης των πολιτών, που για τη δικαιοσύνη ανέρχεται σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις πέριξ του 20%, γιατί στην αντίθετη περίπτωση φθίνουν σταδιακά ανεπαίσθητα μέχρι να σταματήσει η λειτουργία τους στο σημείο της μη αναστροφής.  Οπότε για την κάλυψη του κενού δημιουργείται ένας καινούργιος θεσμός ή καλύπτεται από ιδιωτικές πρωτοβουλίες, όπως η ίδρυση από τον ΔΣΑ του «Παρατηρητηρίου» για την κάλυψη του κενού από τον μη προσήκοντα έλεγχο των δικαστών από τα αρμόδια θεσμικά όργανα για καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης και για κακοδικία.

Φυσικά η πρωτοβουλία του ΔΣΑ δεν μπορεί να υποκαταστήσει τα από το Σύνταγμα οριζόμενα όργανα αξιολόγησης και πειθαρχικού ελέγχου των δικαστών, αλλά η δημοσίευση μιας ετήσιας έκθεσης με αναφορές σε συγκεκριμένες περιπτώσεις με σεβασμό πάντα στα προσωπικά δεδομένα σαν ένα είδος black list μπορεί να συμβάλλει στη θεραπεία κάποιων παθογενειών, όπως  για έλεγχο από τα αρμόδια όργανα της αυθαίρετης δικανικής κρίσης, που υποθάλπει η μη καθαρογράφηση των αθωωτικών αποφάσεων.

Επίσης θα συμβάλλει στην αλλαγή νοοτροπίας κάποιων δικαστών, που δεν ενεργούν σαν δικαστικοί λειτουργοί, αλλά συντεχνιακά, όπως προκύπτει από την πρόσφατη γνωμοδότηση της Ολομέλειας Εφετών Αθηνών, ότι με τη μη καθαρογράφηση των αθωωτικών αποφάσεων δεν παραβιάζεται το άρθρο 93 του Συντάγματος, που απαιτεί την αιτιολογία κάθε δικαστικής απόφασης, επομένως και των αθωωτικών. Εξάλλου ο σοφός αυτοκράτορας Ιουστινιανός για να απαγορεύσει την ερμηνεία των νόμων από τα δικαστήρια, κάτι ήξερε!

* Λέανδρος Τ. Ρακιντζής, Αρεοπαγίτης ε.τ.

Ακολουθήστε το dikastiko.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο dikastiko.gr