Δικηγόρος με «νόμιμο» περίστροφο στη δικαστική αίθουσα: Το κενό του Νόμου 2168/93 και το παράδοξο της ελεύθερης οπλοφορίας

Ένας δικηγόρος με περίστροφο μέσα σε δικαστική αίθουσα ήταν η αφορμή για τη χθεσινή έντονη παρέμβαση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες του dikastiko.gr, το περιστατικό εκτυλίχθηκε την περασμένη Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026 στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας, φέρνοντας στην επιφάνεια μια θεσμική «μαύρη τρύπα» που επιτρέπει την είσοδο όπλων στα δικαστήρια υπό τον μανδύα της νομιμότητας.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, ο εμπλεκόμενος είναι δικηγόρος Πειραιά. Παρά την επαγγελματική του έδρα, ο πειθαρχικός έλεγχος για το περιστατικό (εφόσον αποφασιστεί) ανήκει στη δικαιοδοσία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ), καθώς η υπόθεση εκτυλίχθηκε εντός των ορίων της δικής του αρμοδιότητας, στο ΜΟΔ Αθηνών που στεγάζεται στο Πρωτοδικείο Αθηνών.

Παράλληλα, το ρεπορτάζ αναδεικνύει μια σοβαρή δυσλειτουργία στην αλυσίδα ενημέρωσης: Αν ο δικηγόρος πέρασε από τον έλεγχο της ασφάλειας επιδεικνύοντας τη νόμιμη άδεια οπλοφορίας, ο φρουρός όφειλε να ενημερώσει τον Προϊστάμενο Διοίκησης του Πρωτοδικείου, εφέτη Χριστόφορο Λινό. Ωστόσο, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες μας, τέτοια ενημέρωση δεν υπήρξε, με αποτέλεσμα η παρουσία του οπλισμένου συνηγόρου να γίνει αντιληπτή απευθείας εντός της αίθουσας. Στο συγκεκριμένο ΜΟΔ δεν υφίσταται εγκύκλιος που να απαγορεύει ρητά τη νόμιμη οπλοφορία.

Η παρέμβαση της ΕνΔΕ και ο Νόμος 2168/93

Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων στην παρέμβασή της έθεσε τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων. Αναγνώρισε μεν ότι τα δικαστήρια, λόγω της φύσης τους, απολαμβάνουν ειδικής μεταχείρισης στον νόμο περί όπλων, κατήγγειλε δε την «αξιοποίηση των κενών ελέγχου» από συνηγόρους που, όπως υποστήριξε, οπλοφορούν επιδεικτικά εντός των ακροατηρίων πλήττοντας βάναυσα την εικόνα της Δικαιοσύνης.

Πίσω όμως από την καταγγελία κρύβεται ο νόμος-πλαίσιο που ρυθμίζει την οπλοκατοχή στην Ελλάδα. Πρόκειται για τον Νόμο 2168/1993 (ΦΕΚ Α’ 147/3-9-1993): «Ρύθμιση θεμάτων που αφορούν όπλα, πυρομαχικά, εκρηκτικές ύλες, εκρηκτικούς μηχανισμούς και άλλες διατάξεις». Παρά τις δεκάδες τροποποιήσεις του (με πιο πρόσφατες αυτές των Ν. 4678/2020 και Ν. 5005/2022), τα άρθρα που καθορίζουν τους περιορισμούς της οπλοφορίας παραμένουν «τυφλά» ως προς την απαγόρευση εντός των δικαστηρίων.

Το νομοθετικό κενό και οι ρητές απαγορεύσεις

Στα Άρθρα 10 και 13 ο νόμος ορίζει ρητά πού απαγορεύεται η είσοδος με όπλο ακόμα και για όσους κατέχουν νόμιμη άδεια. Εκεί εντοπίζεται η νομική αντίφαση, καθώς αναφέρεται επί λέξει:

• Σωφρονιστικά Καταστήματα: Ο νόμος ορίζει ξεκάθαρα ότι «απαγορεύεται η οπλοφορία […] σε σωφρονιστικά καταστήματα».
• Αεροπλάνα: Προβλέπεται ότι «οι επιβάτες […] υποχρεούνται να παραδίδουν τα φερόμενα μαζί τους όπλα προς φύλαξη […] τα οποία τοποθετούνται σε ειδικό χώρο του αεροσκάφους και παραδίδονται στους κατόχους τους μετά την άφιξή τους στον προορισμό».

Εδώ γεννάται το ερώτημα: Αν ο νομοθέτης έκρινε απαραίτητο να αφοπλίζει τους πολίτες σε ένα αεροπλάνο, πώς επιτρέπει την οπλοφορία σε μια δικαστική αίθουσα όπου εκδικάζονται υποθέσεις ανθρωποκτονιών;

Σε αντίθεση με τα παραπάνω, στα πλοία, η ασφάλεια ρυθμίζεται από εσωτερικούς κανονισμούς που επιβάλλουν στον κάτοχο να «παραδίδει το όπλο στον αρμόδιο αξιωματικό προς φύλαξη σε ασφαλές μέρος μέχρι την αποβίβαση». Πρόκειται για μια πρόνοια που λειτουργεί ως εσωτερική εγκύκλιος – κάτι που θα μπορούσαν να είχαν υιοθετήσει και τα δικαστήρια, όπου όμως σήμερα η κατάσταση επαφίεται αποκλειστικά στην κρίση της φρουράς. Ο νόμος δεν υποχρεώνει ρητά τον κάτοχο να «παραδώσει το όπλο προς φύλαξη» στην είσοδο του δικαστηρίου, αφήνοντας την ασφάλεια σε μια ιδιότυπη «γκρίζα ζώνη».

Περίστροφο στη δικαστική αίθουσα: Η Δικαιοσύνη υπό την απειλή της «νομιμότητας»

Το περιστατικό της Παρασκευής προκαλεί τα εξής ερωτήματα:

1. Ένας Εισαγγελέας που φέρει νόμιμα όπλο επειδή έχει δεχτεί απειλές, νομιμοποιείται να αγορεύει έχοντας περίστροφο ακουμπισμένο στο εδώλιο, δίπλα στη δικογραφία;
2. Σε μια δίκη για ανθρωποκτονία, μπορεί ένας μάρτυρας κατηγορίας να στέκεται οπλισμένος λίγα εκατοστά μακριά από τον κατηγορούμενο, απλώς και μόνο επειδή διαθέτει άδεια από την Αστυνομία;
3. Πόσο ανεπηρέαστη παραμένει η κρίση ενός δικαστή ή ενός ενόρκου, όταν γνωρίζει ότι οι παράγοντες της δίκης που βρίσκονται μπροστά του φέρουν όπλα, έστω και νόμιμα;
4. Γιατί ο απλός πολίτης υποβάλλεται σε σωματικό έλεγχο, ενώ κάποιοι άλλοι διέρχονται οπλισμένοι, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι τα δικαστικά καταστήματα δεν έχουν την ίδια αυστηρή αντιμετώπιση με τις φυλακές ή τα αεροδρόμια;

Προηγούμενα περιστατικά και ανάγκη για παρέμβαση

Το περιστατικό στο ΜΟΔ δεν είναι το μοναδικό. Στο παρελθόν έχουν σημειωθεί ανάλογα συμβάντα, όπως η περίπτωση Εισαγγελέα που είχε μεταβεί οπλισμένος στον Άρειο Πάγο, αλλά και αναβολή δίκης στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά επειδή δικηγόρος μπήκε στην αίθουσα με το -νόμιμο κατά τα άλλα- όπλο στη ζώνη του.

Με αφορμή το νέο συμβάν, το ερώτημα που τίθεται πλέον προς την Πολιτεία είναι εάν απαιτείται νομοθετική ρύθμιση που θα καλύψει το κενό του Ν. 2168/93, εντάσσοντας και τα δικαστήρια  στις περιοχές όπου η απαγόρευση οπλοφορίας είναι καθολική. Η θεσμική θωράκιση της δικαστικής αίθουσας αποτελεί προϋπόθεση ώστε η μόνη ισχύς εντός αυτής να παραμείνει η ισχύς του νόμου.

Ακολουθήστε το dikastiko.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο dikastiko.gr