Κυριακή 05 Δεκεμβρίου 2021

Φώφη Γεννηματά: Μαχήτρια μέχρι τέλους…

Οι τραγικές συμπτώσεις της ζωής της, το σκληρό «παιχνίδι» με τον καρκίνο και το αστείρευτο θάρρος σε όλη την πορεία της.

NEWSROOM icon
NEWSROOM
Φώφη Γεννηματά: Μαχήτρια μέχρι τέλους…

Τίποτα δεν προμήνυε στις 10 Οκτωβρίου πως χθες θα έκλεινε το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής της Φώφης Γεννηματά, προκαλώντας σοκ και θλίψη στο πανελλήνιο.

Τότε, στο πλαίσιο της προεκλογικής κούρσας για τη διαδοχή, η Φώφη βρισκόταν ευδιάθετη στη Ρόδο, ενώ είχε περάσει και από τη Σύμη το νησί- σταθμός για τη γνωριμία, τον κεραυνοβόλο έρωτα και την μετέπειτα κοινή πορεία επί δεκαετίες των γονιών της.

Ωστόσο, μετά ήρθε η ανατροπή. Στις 11 Οκτωβρίου ακύρωσε την ομιλία της στη Νέα Ιωνία και την ίδια μέρα αργά το βράδυ εισήχθη στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός. Μετά από 14 ημέρες, ήρθε χθες η θλιβερή είδηση του θανάτου της προέδρου του ΚΙΝΑΛ, βυθίζοντας στο πένθος όλη τη χώρα.

Η ίδια, όμως, αν και έχασε αυτή τη μάχη, σε όλη της τη ζωή έδωσε πολλές και είχε βγει πάντα νικήτρια. «Το θέμα είναι να μπορείς να ζεις» είχε δηλώσει μετά την πρώτη διάγνωσή της με καρκίνο. «Αν ζεις με το φόβο, αυτό δεν είναι ζωή» υποστήριζε.

Και με αυτή την πεποίθηση πορεύτηκε στη ζωή της. Μεγάλωσε κουβαλώντας ένα βαρύ όνομα και χρειάστηκε χρόνος για να σταματήσουν να την αποκαλούν «η κόρη του Γιώργου» και να γίνει η Φώφη – οι περισσότεροι την αποκαλούσαν με το μικρό της όνομα, καθώς η ίδια επέβαλε ουσιαστικά με το χαρακτήρα της να υπάρχει αυτή η οικειότητα.

Όταν ο καρκίνος μπήκε στη ζωή της

Η ζωή της από τα παιδικά της χρόνια ήταν δεμένη με την πολιτική. Ο πατέρας της, την έπαιρνε σε πολλές από τις περιοδείες του. Άλλαξε πολλά σχολεία, αλλά αποφοίτησε τελικά από το Λύκειο Φιλοθέης. Μετά μπήκε στο πολιτικό της νομικής και σπούδασε πολιτικές επιστήμες. Παρά την επιθυμία της οικογένειας της δεν έγινε αρχιτέκτονας, γιατί δεν ήθελε να πάρει έτοιμη τη δουλειά του πατέρα της.

Τα παιδικά της χρόνια μαζί με την αδελφή της, Μαίρη, ήταν ευτυχισμένα υπό την αγάπη των γονιών τους Γιώργου Γεννηματά και Κάκιας Βέργου. Τα πρώτα σύννεφα ήρθαν όταν η Φώφη ήταν στην ηλικία των 20 ετών. Τότε, ο καρκίνος «χτύπησε» την πόρτα της οικογένειάς της, με τη μητέρα διαγιγνώσκεται με καρκίνο του μαστού. Το 1992 θα έρθει και το δεύτερο πλήγμα, με τη διάγνωση του Γιώργου Γεννηματά με καρκίνο του πνεύμονα.

Η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ θα χάσει τους δύο γονείς της με επτά μήνες διαφορά. «Παλεύαμε μέχρι την τελευταία στιγμή. Με επτά μήνες διαφορά έφυγαν οι γονείς μου από τη ζωή. Πρώτα η μητέρα μου και μετά ο πατέρας μου. Μόνο αυτό μπορούσε να συμβεί με αυτούς τους ανθρώπους. Ήταν μαζί από δεκατριών χρονών. Μια ζωή μαζί. Το 1984, όταν αρρώστησε η μητέρα μου, πολύ δύσκολα μπορούσε να πει κανείς τη λέξη καρκίνος. Είχε καρκίνο στο μαστό. Ήταν ένα στίγμα για όλη την οικογένεια. Ένας από τους λόγους που επέλεξα να μιλήσω στη συνέχεια εγώ ήταν γιατί έπρεπε αυτό το πράγμα να το σπάσουμε. Δεν τελειώνει η ζωή. Δεν σταματάς να είσαι γυναίκα και πρέπει να συνεχίσεις να ζεις. Δεν νιώσαμε ποτέ στο σπίτι ότι είχαμε έναν άρρωστο άνθρωπο. Η μητέρα μου είχε μια δίψα για τη ζωή που μας τη μετέδωσε. Χόρευε μέχρι την τελευταία στιγμή ακόμα και όταν της ήταν πολύ δύσκολο. Κανένας όμως δεν καταλάβαινε πόσο δύσκολο της ήταν. Όλα αυτά είναι πράγματα που εμένα με έχουν στιγματίσει. Ήταν εξαιρετικά δύσκολο αυτό που βιώσαμε. Ειδικά για εμένα γιατί δεν είχα αποκτήσει τα δικά μου παιδιά. Βυθίζεσαι. Είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσεις τον θάνατο και την οργή που φέρνει για την απώλεια», είχε πει σε συνέντευξή της. Φώφη Γεννηματά

Φώφη Γεννηματά: Οι τραγικές συμπτώσεις

Το 2008, σε ηλικία 44 ετών θα διαγνωστεί και η ίδια με καρκίνο του μαστού. Κάνοντας τακτικές εξετάσεις λόγω κληρονομικού ιστορικού εντοπίστηκε καρκίνος στον δεξιό μαστό. Στη συνέχεια υποβλήθηκε σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση στο Νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν. Αμέσως μετά ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη και εισήχθη στο Νοσοκομείο Μεμόριαλ για να ακολουθήσει την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.

«Για αρκετά χρόνια ζούσα με το σκεπτικό ότι κάποια στιγμή ο καρκίνος θα χτυπήσει και τη δική μου πόρτα. Μετά η καθημερινότητα μας ξεπέρασε, αρχίσαμε να ζούμε φυσιολογικά και το ξεχάσαμε, το βγάλαμε από τη ζωή μας. Αλλά επανήλθε και αφού επανήλθε μάθαμε να ζούμε με αυτό» είχε αναφέρει για τη μάχη της με τον καρκίνο.

Η… μοίρα οδήγησε λίγα χρόνια μετά τη δική της διάγνωση, να διαγνωστεί και η αδελφή της, Μαίρη, με καρκίνο. Χθες, μετά από 13 χρόνια η Φώφη έχασε τη μάχη σε ηλικία 56 ετών. Στην ίδια περίπου ηλικία που είχαν χάσει τη ζωή τους και οι γονείς της. Και έμελλε να είναι χθες και η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Μαστού… Φώφη Γεννηματά

Φώφη Γεννηματά: Το πάθος για παιδιά

Κινητήριος δύναμη σε όλη αυτή την πολύχρονη μάχη υπήρξαν για τη Φώφη Γεννηματά τα τρία παιδιά της. Το πρώτο το απέκτησε από τον πρώτο της γάμο, που έκανε σε ηλικία 22 ετών. Ήταν τότε που οι γιατροί της είχαν πει ότι υπήρχαν λίγες πιθανότητες να αποκτήσει παιδιά.

«Δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς παιδιά. Υπάρχουν γυναίκες που δεν θέλουν και το σέβομαι. Εγώ δεν είμαι έτσι. Ήμουν μόλις 22 ετών όταν μου το είπαν. Δεν έγινε εύκολα. Προσπαθούσα δέκα χρόνια να μείνω έγκυος. Με πολλές αποτυχίες και αναποδιές. Αλλά πάντα στη ζωή αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Σήμερα έχω τρία παιδιά και χαίρομαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Δυστυχώς οι γονείς μου δεν πρόλαβαν να τα γνωρίσουν. Έφυγαν και με αυτόν τον καημό», ανέφερε η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ.

Χώρισε και ακολούθησε ο γάμος με τον Ανδρέα Τσούνη με τον οποίο ήταν παντρεμένη τα τελευταία 18 χρόνια. Ο γάμος της με τον Ανδρέα Τσούνη έμελλε να είναι η πιο μεγάλη σχέση στη ζωή της και στην εκκλησία είχε φτάσει με την 6χρονη τότε κόρη της Αιμιλία στο πλευρό της.

«Με τον Ανδρέα μάς δένει η τρέλα μας», έλεγε πριν δύο χρόνια η Φώφη Γεννηματά, μιλώντας για εκείνον με τα πιο όμορφα λόγια σε συνέντευξή της. Τα άλλα δύο παιδιά της, Κατερίνα και Γιώργο, τα απέκτησε λίγο μετά τον γάμο της με τον οδοντίατρο Ανδρέα Τσούνη και η διάγνωση του καρκίνου του μαστού ήρθε όταν η μικρή κόρη της ήταν λίγο παραπάνω από δύο ετών.

Όπως η ίδια είχε δηλώσει το πιο οδυνηρό από τη διάγνωση ήταν να μιλήσει στη μεγάλη της κόρη που ήταν τότε 11 ετών, αλλά και να τα καταφέρει για τα μικρότερα παιδιά. «Είχα πει ότι πρέπει εγώ να την πάω στην πρώτη δημοτικού. Και τα κατάφερα και είπα είμαι εδώ και θα την πάω και στο γυμνάσιο» είχε δηλώσει.

Είναι χαρακτηριστικό πως την πρώτη φωτογραφία και με τα τρία της παιδιά είχε ανεβάσει στον λογαριασμό της στο facebook τον Μάιο του 2020, ανήμερα της ημέρας της μητέρας, θυμούμενη τη δική της μητέρα που έφυγε από τη ζωή το 1964.

«Το πρώτο τηλεφώνημα που πήρα σήμερα ήταν από την αδελφή μου, «πόσο μου λείπει» μου λέει. 56 χρόνια πριν, σαν σήμερα, παντρεύτηκαν ο Γιώργος και η Κάκια, οι γονείς μας. Μια σύμπτωση γεμάτη σημασία, 10.5.1964. Κάπως έτσι ξεκίνησε ένα ταξίδι που έμελλε να μην είναι πολύ μακρύ, αλλά ήταν όμορφο, έντονο, συναρπαστικό, με απροσδόκητη πορεία , δυνατά συναισθήματα και σίγουρα πολύ αγάπη. Στο κέντρο, στήριγμα, πηγή ζωής και αισιοδοξίας η μητέρα μας η Κάκια. Τώρα που μεγαλώνουμε τα δικά μας παιδιά, χωρίς εκείνη, πόσες φορές έχω αναρωτηθεί είμαι τόσο καλή μητέρα όσο εκείνη; Τι θα έκανε, τι θα μου έλεγε; Νομίζω πως ξέρω, αγάπη χωρίς όρια. Να τη νιώθουν στο χάδι σου, να τη βλέπουν στα μάτια σου, να την ακούν στα λόγια σου, στον τόνο της φωνής σου ακόμα κι αν πρέπει να είναι αυστηρός καμιά φορά. Να γραφτεί στην ψυχή τους και να τους συντροφεύει για πάντα στη δική τους ζωή. Να γίνει δύναμή τους. Χρόνια πολλά», είχε γράψει τότε η Πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ. Φώφη Γεννηματά

Το τελευταίο αντίο

Με το θάρρος της και την αξιοπρέπεια της, η Φώφη Γεννηματά κέρδισε την αναγνώριση όχι μόνον στον πολιτικό χώρο, αλλά και σε δεκάδες απλούς πολίτες. Η μαχητική της στάση μέχρι το τέλος, η δύναμη να βγει να μιλήσει ανοικτά για τον καρκίνο και να σπάσει ταμπού και λέξεις όπως η «επάρατη νόσος» έδωσαν δύναμη σε πολλούς.

«Πρέπει να παλεύουμε, να φυλάμε τον εαυτό μας, να τον προσέχουμε, για να είμαστε δίπλα στα αγαπημένα μας πρόσωπα» δήλωνε η Φώφη Γεννηματά, προτάσσοντας τη σημασία της πρόληψης στην αντιμετώπιση του καρκίνου. «Χρειάζεται η πρόληψη, η ενημέρωση και, αν σου συμβεί, να δώσεις τον αγώνα» έλεγε. Η ίδια υποστήριζε πως «δεν αντέχω τη μιζέρια».

Και όταν την ρώτησε κάποτε ένας δημοσιογράφος για πιο πράγμα είναι περήφανη στη ζωή της απάντησε: «Κάνω ότι μπορώ για την Πατρίδα πρωτίστως, την παράταξη και την οικογένειά μου».

Ακολουθήστε το dikastiko.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο dikastiko.gr

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ