Στα Ιωάννινα ο Κ. Τασούλας: Μήνυμα ενότητας και «άλματος απέναντι στη φθορά»

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Αν. Τασούλας, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στα Ιωάννινα για τις εορταστικές εκδηλώσεις της 113ης επετείου της απελευθέρωσης της πόλης, παρέστη στη δοξολογία στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ιωαννίνων κ. Μαξίμου.

Στη συνέχεια, ο κ. Τασούλας κατέθεσε στεφάνι στο Ηρώο Μπιζανομάχων και μετέβη στην Περιφέρεια Ηπείρου, όπου συναντήθηκε με τον Περιφερειάρχη Αλέξανδρο Καχριμάνη, ο οποίος εξήρε το έργο και τη διαχρονική προσφορά του Προέδρου της Δημοκρατίας στα Ιωάννινα και την Ήπειρο και του επέδωσε ως δώρο μια εικόνα του Αγίου Γεωργίου.

Στα Ιωάννινα ο Κωνσταντίνος Τασούλας

Στην αντιφώνησή του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε τα εξής:

«Κύριε Περιφερειάρχα, σας ευχαριστώ για τα θερμά και γενναιόδωρα λόγια σας.

Πράγματι επί δεκαετίες, χάρη στη γενναιοδωρία του Γιαννιώτικου λαού, είχα την ευκαιρία να υπηρετήσω αυτόν τον τόπο, όχι με τόσο σπουδαία αποτελέσματα όπως ευγενικά και γενναιόδωρα είπατε. Αλλά αυτά τα 32 χρόνια που πολιτεύτηκα εδώ από το 1993, υπήρξαν για μένα μια συναρπαστική και συγκινητική διαδρομή, η οποία, χάρη στη συμπαράσταση του λαού της περιοχής, μου επέτρεψε να υπερβώ τη μοίρα μου και να πλάσω τον μύθο της ζωής μου, όπως από νέος φιλοδοξούσα, αναμειγνυόμενος στα κοινά. Αυτή η ανάμειξη στα κοινά με την καλύτερη εκδοχή της, που δεν είναι και τόσο εύκολα πιστευτή τις μέρες αυτές του κυνισμού, έχει να κάνει με μια διάθεση συνεισφοράς στον τόπο.

Και μιας και αναφέρατε τον αείμνηστο συμπατριώτη μας Ευάγγελο Αβέρωφ, θυμάμαι όταν εγκαινίαζε την Πινακοθήκη στο Μέτσοβο, είπε ότι δύο πράγματα δίνουν νόημα στη ζωή περισσότερο από καθετί: η δημιουργία και η αγάπη. Αυτό το μείγμα δημιουργίας και αγάπης είναι το προϊόν, το οποίο καταλήγει εις το να είμαστε δημιουργικοί και να προσφέρουμε.

Σε λίγες μέρες, μέσα στο Μάρτιο, συμπληρώνονται 30 χρόνια από την εκδημία του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη. Ο Ελύτης είπε, έγραψε και προέτρεψε να κάνουμε «άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά», ένα άλμα μεγαλύτερο από τη φθορά.

Αυτό δεν είναι εύκολο. Η φθορά είναι πανταχού παρούσα. Φθορά είναι η ανάγκη συντήρησης των κατακτημένων. Φθορά είναι η ανάγκη να πιάσουμε το μέλλον που καλπάζει μπροστά μας. Φθορά είναι οι δικές μας ολιγωρίες, οι δικές μας καθυστερήσεις, οι δικοί μας εφησυχασμοί, οι δικές μας αδυναμίες. Φθορά είναι ο δικός μας διχασμός, ο φθόνος, η διχόνοια, η άσκοπη αντιπαλότητα, η τοξικότητα. Όλα αυτά είναι φθορά.

Και τώρα ελάτε όλοι μαζί, έχοντας ακούσει όλα αυτά, να βρούμε τον τρόπο πώς το άλμα που θα κάνουμε θα ξεπεράσει τη φθορά. Είναι δύσκολο άλμα, αλλά είναι το μόνο γοητευτικό άλμα που οφείλουμε να κάνουμε για να αφήσουμε πίσω μας την πανίσχυρη φθορά που μας πολιορκεί.

Ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, έχοντας φτάσει σε αυτό το αξίωμα εδώ και περίπου ένα χρόνο, κύριε Περιφερειάρχα, προσυπογράφω όσα είπατε για την περιοχή μας, για την Ήπειρο, για τα Γιάννενα. Και προφανώς θα με έχετε συμπαραστάτη στην προσπάθεια που εσείς και οι συνεργάτες σας και ο λαός των Ιωαννίνων και της Ηπείρου κάνει, για να πραγματοποιήσει μία νικηφόρα αναμέτρηση με την πανταχού παρούσα και ελλοχεύουσα φθορά.

Είμαι βέβαιος ότι, παρά τις δυσκολίες, παρά τις δικές μας αδυναμίες, παρά την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που ενίοτε φτάνει και στα όρια της τοξικότητας στον δημόσιο βίο, θα καταφέρουμε να τα παραμερίσουμε όλα αυτά, θα καταφέρουμε να τα περιθωριοποιήσουμε και να κάνουμε επιτέλους κάθε μέρα και κάθε μήνα και κάθε χρόνο ένα βήμα, ένα άλμα μεγαλύτερο από τη φθορά.

Χρόνια πολλά για τη σημερινή ιστορική ημέρα, η οποία μας θυμίζει πως ό,τι έχουμε πετύχει και ό,τι φιλοδοξούμε να πετύχουμε στη ζωή μας, ιδιωτικά ή στο δημόσιο στίβο, είναι αφιερωμένο και οφείλεται σε αυτούς τους ανθρώπους που πριν 113 χρόνια έριξαν το Μπιζάνι, ένα πανίσχυρο και στιβαρό οχυρό, αναχαίτισαν την οθωμανική άμυνα και μπήκαν θριαμβευτές στις 22 Φεβρουαρίου του 1913 στα Γιάννενα, μέσα σε μία πάνδημη έκρηξη χαράς και συγκίνησης, η οποία σιγόκαιγε επί 482 χρόνια.

Οφείλουμε τα πάντα σε αυτούς και είμαι βέβαιος ότι όχι μόνο τη μέρα της επετείου, αλλά και μέσα στη χρονιά, πότε πότε θα το σκεφτόμαστε. Και όταν το σκεφτόμαστε, τότε αυτή η σκέψη θα μας δίνει τέτοιες ψυχικές δυνάμεις που ναι, θα μπορούμε να κάνουμε αυτό το βήμα και γιατί όχι και αυτό το άλμα για να νικήσουμε τη φθορά. Χρόνια πολλά!»

Αμέσως μετά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρακολούθησε την παρέλαση και έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Σήμερα, 21 Φεβρουαρίου 2026, 113 χρόνια μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, ένα νεανικό, χαρούμενο, πολύχρωμο, μαθητικό και φοιτητικό ποτάμι κατέκλυσε τη Λεωφόρο Δωδώνης και ακολούθησαν στρατιώτες, αστυνομικοί, πυροσβέστες και μια διμοιρία Ευζώνων, για να τιμήσουν αυτή την ηλιόλουστη μέρα μια ιστορική επέτειο. Τα Γιάννενα στον πρώτο Βαλκανικό πόλεμο, μετά από 482 χρόνια Οθωμανικού ζυγού, ήταν ελεύθερα.

Δύσκολα μπορούμε σήμερα, 113 χρόνια μετά, να συλλάβουμε αυτό το γεγονός. Δύσκολα μπορούμε να συλλάβουμε τι σημαίνει η ελευθερία μετά από πέντε αιώνες ζυγού και σκλαβιάς. Δύσκολα μπορούμε να συλλάβουμε τι σημαίνει να γκρεμίσεις τα απόρθητα τείχη των οχυρών του Μπιζανίου, να νικήσεις έναν απίστευτα άγριο και σκληρό χειμώνα, το τρίμηνο εκείνο της πολιορκίας των Ιωαννίνων.

Δύσκολα μπορούμε να πιστέψουμε τα μεγάλα κατορθώματα εκείνης της εποχής των Βαλκανικών πολέμων του 1912-13, το δεύτερο ‘21 θα μπορούσαμε να το πούμε, γιατί στους Βαλκανικούς πολέμους διπλασιάστηκε εδαφικά και πληθυσμιακά η χώρα μας. Δύσκολα, λοιπόν, μπορούμε να πιστέψουμε πως το έθνος ενωμένο, η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία δίπλα δίπλα, ο λαός και ο στρατός δίπλα δίπλα και όλοι ΜΑΖΙ πέτυχαν αυτό που σας είπα, το απίστευτο κατόρθωμα του διπλασιασμού των εδαφών, άρα και του πληθυσμού της χώρας. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος βρέθηκε ως πρωθυπουργός στο μέτωπο του Μπιζανίου εκείνη την εποχή, μόλις ανακοινώθηκε η απελευθέρωση της πόλης μας, χαρακτήρισε τα Γιάννενα εθνικό τρόπαιο.

Ήταν μία από τις πιο χρονοβόρες, πιο δύσκολες, πιο αιματηρές πολιορκίες των Βαλκανικών πολέμων. Και όταν ξημέρωσε αυτή η ευλογημένη μέρα της ελευθερίας, σείστηκε ο τόπος από χαρά και από προσδοκία.

Πάμε τώρα, 113 χρόνια μετά, πάμε στο σήμερα. Τι γιορτάσαμε σήμερα εδώ στα Γιάννενα; Τι γιορτάσαμε καμαρώνοντας τους μαθητές μας και τον στρατό μας; Γιορτάσαμε και τιμήσαμε εκείνη τη θυσία, εκείνο τον ηρωισμό, εκείνη την αυταπάρνηση, εκείνο το μεγάλωμα της χώρας.

Και τιμώντας όλα εκείνα σήμερα, δεν έχουμε παρά να αναλογιστούμε, πως το χρέος μας μας καλεί και πάλι για να είμαστε πιστοί στη μνήμη εκείνων των ανθρώπων και στη μνήμη εκείνων των γεγονότων ενωμένοι, δυνατοί και αποφασισμένοι να αντικρίσουμε τους αντιπάλους του μέλλοντος, τους αντιπάλους των προβλημάτων της χώρας, τους αντιπάλους των προβλημάτων της Ηπείρου και να σκεφτούμε ότι η μέθοδος είναι γνωστή: με σύμπνοια, ομοφροσύνη και ενότητα όλοι αυτοί οι αντίπαλοι ξεπερνιώνται, όλοι αυτοί οι αντίπαλοι νικιώνται. Εδώ νικήθηκε η Οθωμανική Αυτοκρατορία από μια χώρα, η οποία είχε περάσει τέσσερις και πέντε αιώνες σκλαβιάς.

Έτσι και εμείς σήμερα, τιμώντας τη μνήμη τους, είμαστε αποφασισμένοι να ξεπεράσουμε τα προβλήματά μας, να τα αντιμετωπίσουμε, να τα υπερνικήσουμε και ως έθνος, ως Ελλάδα, ως λαός να αντικρίσουμε με φιλοδοξία, αυτοπεποίθηση και σιγουριά ένα ευνοϊκό μέλλον, που όχι μόνο μας καλεί, αλλά, αν θέλουμε, μας περιμένει. Χρόνια πολλά!».

Ακολουθήστε το dikastiko.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο dikastiko.gr