Συνάντηση Aρχιεπισκόπου Ιερώνυμου με τη Δόμνα Μιχαηλίδου – Τι συζητήθηκε

Ο αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε τη σημασία της κοινότητας και της ενορίας ως χώρων καθημερινής επαφής με τις οικογένειες και τις πραγματικές τους ανάγκες, επισημαίνοντας ότι οι λύσεις του παρελθόντος δεν επαρκούν πάντα για τις απαιτήσεις της σημερινής εποχής. Τόνισε ότι η Εκκλησία επιδιώκει να λειτουργεί συμπληρωματικά προς την Πολιτεία, στηρίζοντας τις οικογένειες χωρίς ενοχές ή κοινωνικό στίγμα όταν ζητούν βοήθεια για ένα παιδί ή έναν ηλικιωμένο.

Η υπουργός σημείωσε ότι το δημογραφικό αποτελεί σύνθετο ζήτημα, που δεν αφορά μόνο την οικονομία και τη στέγαση, αλλά και βαθύτερες κοινωνικές και πολιτισμικές παραμέτρους, όπως η καθημερινότητα της εργαζόμενης γυναίκας και οι συνθήκες μέσα στις οποίες λαμβάνονται οι οικογενειακές αποφάσεις.

Υπογράμμισε ότι η Εκκλησία, μέσα από τις ενορίες και τις τοπικές κοινότητες, μπορεί να λειτουργήσει ως καθοριστικός κοινωνικός συνομιλητής, μεταφέροντας στην Πολιτεία την εμπειρική εικόνα και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Στο πλαίσιο αυτό, τέθηκε η παιδική προστασία και ειδικότερα η αναδοχή ως βασικό εργαλείο αποϊδρυματοποίησης. Η κ. Μιχαηλίδου ανέδειξε την πρόοδο που έχει επιτευχθεί τα τελευταία χρόνια, επισημαίνοντας ότι ο αριθμός των παιδιών που φιλοξενούνται σε Μονάδες Παιδικής Προστασίας έχει μειωθεί σχεδόν στο μισό, ενώ πάνω από 1.800 παιδιά έχουν ήδη βρει οικογένεια μέσα από πράξεις αναδοχής και τεκνοθεσίας.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των παιδιών που παραμένουν στις δομές είναι κατάλληλα μόνο για αναδοχή, καθώς πρόκειται, κυρίως, για μεγαλύτερα παιδιά και παιδιά με αναπηρία, γεγονός που καθιστά κρίσιμη την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας σε τοπικό επίπεδο. Τονίστηκε δε ο ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν οι ενορίες, οι Σχολές Γονέων και οι ομάδες νέων ζευγαριών στη διάδοση του θεσμού και στην άρση στερεοτύπων.

Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τη σημασία της συνέχισης της συνεργασίας Πολιτείας και Εκκλησίας, με κοινό προσανατολισμό τη στήριξη της οικογένειας, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και την προώθηση της αναδοχής μέσα από ζωντανές κοινότητες και ενεργές ενορίες.