«Βόμβα» από το Δικαστήριο της Ε.Ε.: Υπόχρεες οι τράπεζες να επιστρέφουν χρήματα μετά από ηλεκτρονική απάτη – Η παρέμβαση-κλειδί του Αθ. Ράντου

Μια ανατροπή μεγατόνων υπέρ των καταναλωτών που πέφτουν θύματα ηλεκτρονικής απάτης φέρνει η πρόταση-σταθμός του Γενικού Εισαγγελέα του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), Αθανάσιου Ράντου. Με μια εισήγηση που αναμένεται να αλλάξει ριζικά το τοπίο στις υποθέσεις phishing, ξεκαθαρίζεται ότι οι τράπεζες υποχρεούνται να επιστρέφουν άμεσα τα χρήματα στους πελάτες τους, χωρίς να μπορούν να προβάλλουν ως πρόφαση τη «βαριά αμέλεια» του θύματος.

Στην υπόθεση C-70/25, η οποία αφορά θύμα «ηλεκτρονικού ψαρέματος», ο κ. Ράντος πήρε ξεκάθαρη θέση υπέρ του «αδύναμου κρίκου» της συναλλαγής. Ο Γενικός Εισαγγελέας υπογράμμισε ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία (Οδηγία PSD2) έχει ως κύριο στόχο τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας για τους χρήστες υπηρεσιών πληρωμών.

Αθανάσιος Ράντος / dikastiko.gr

Σύμφωνα με τον κ. Ράντο, η τράπεζα δεν νομιμοποιείται να αρνηθεί την επιστροφή των χρημάτων ισχυριζόμενη ότι ο πελάτης φταίει επειδή παρασύρθηκε και εισήγαγε τους κωδικούς του σε παραπλανητικό σύνδεσμο. Η προσέγγιση αυτή εναρμονίζεται με το πνεύμα της νομοθεσίας, η οποία θέτει την προστασία του καταναλωτή ως απόλυτη προτεραιότητα.

Ευθύνη τράπεζας για phishing: Η πρόταση Αθ. Ράντου

Μέχρι σήμερα, χιλιάδες πολίτες που έχαναν τις αποταμιεύσεις τους έβρισκαν τις πόρτες των τραπεζών κλειστές, με τα ιδρύματα να επικαλούνται «βαριά αμέλεια» για να αποφύγουν την αποζημίωση. Η πρόταση Ράντου βάζει τέλος σε αυτή την πρακτική:

Άμεση επιστροφή: Η τράπεζα οφείλει να επιστρέψει το ποσό της μη εγκεκριμένης συναλλαγής το αργότερο μέχρι το τέλος της επόμενης εργάσιμης ημέρας.

Πρώτα η πίστωση, μετά η έρευνα: Αν η τράπεζα θεωρεί ότι ο πελάτης υπήρξε υπαίτιος, οφείλει πρώτα να του επιστρέψει τα λεφτά και στη συνέχεια, αν έχει αποδείξεις, να κινηθεί νομικά εναντίον του για να διεκδικήσει το ποσό.

Πότε επιτρέπεται η άρνηση: Η μοναδική εξαίρεση για τη μη άμεση επιστροφή είναι αν η τράπεζα έχει «βάσιμες υπόνοιες απάτης» από την πλευρά του ίδιου του πελάτη, τις οποίες όμως υποχρεούται να καταγγείλει εγγράφως στις αρμόδιες αρχές.

Στην τράπεζα η ευθύνη της απόδειξης

Στο σκεπτικό του, ο Γενικός Εισαγγελέας τονίζει ότι η επιστροφή των χρημάτων δεν έχει οριστικό χαρακτήρα, αλλά διασφαλίζει τη ρευστότητα του θύματος. Αν η τράπεζα αποδείξει μεταγενέστερα ότι ο πελάτης παραβίασε τις υποχρεώσεις του από πρόθεση ή βαριά αμέλεια, μπορεί να αξιώσει το ποσό πίσω. Ωστόσο, το βάρος της δικαστικής κίνησης μετατοπίζεται πλέον στην τράπεζα και όχι στον εξαπατημένο πολίτη.

Οι 3 νομικές υποχρεώσεις του πελάτη, κατά τον Αθ. Ράντο

Προκειμένου ο καταναλωτής να θεμελιώσει το δικαίωμα της άμεσης επιστροφής, ο Γενικός Εισαγγελέας επισημαίνει ότι ο χρήστης οφείλει να τηρήσει τα εξής:

Ειδοποίηση χωρίς καθυστέρηση: Ο πελάτης οφείλει να ενημερώσει την τράπεζα αμέσως μόλις αντιληφθεί τη μη εγκεκριμένη συναλλαγή, με το απώτατο νόμιμο περιθώριο αμφισβήτησης να ορίζεται στους 13 μήνες από την ημερομηνία χρέωσης.

Αμφισβήτηση της πράξης: Πρέπει να δηλωθεί σαφώς ότι η συναλλαγή δεν φέρει την έγκριση του κατόχου του λογαριασμού.

Ορθή χρήση διαπιστευτηρίων: Ο χρήστης οφείλει να τηρεί τους κανόνες ασφαλείας για τα προσωπικά του στοιχεία (κωδικοί, PIN), καθώς η αποδεδειγμένη παραβίασή τους είναι το μοναδικό σημείο στο οποίο μπορεί να στηριχθεί μια μεταγενέστερη διεκδίκηση της τράπεζας.

Ακολουθήστε το dikastiko.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο dikastiko.gr