ΣτΕ: Δεν προσμετράται μισθολογικά η διετής δικηγορία σε μέλη του ΝΣΚ που διορίστηκαν ως δικαστικοί λειτουργοί

Οριστικό τέλος στις διεκδικήσεις για αναδρομική αύξηση του χρονοεπιδόματος μέσω του συνυπολογισμού διετούς δικηγορικής άσκησης έβαλε το ΣT΄ Τμήμα του ΣτΕ, κρίνοντας την περίπτωση δικαστικής πληρεξουσίας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Η επίδικη διαφορά αφορούσε το εάν η διετής άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος μπορεί να προσμετρηθεί μισθολογικά σε λειτουργούς που εισήλθαν στο ΝΣΚ όχι ως ενεργοί δικηγόροι, αλλά έχοντας ήδη την ιδιότητα του δικαστικού λειτουργού, στην προκειμένη περίπτωση της Ειρηνοδίκη.

Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο, επικυρώνοντας προγενέστερη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πατρών, απέρριψε την αίτηση αναίρεσης, αποσαφηνίζοντας το τοπίο γύρω από τα τυπικά προσόντα διορισμού και τις μισθολογικές τους συνέπειες.

Το ιστορικό της υπόθεσης ξεκινά από τη συμμετοχή της ενδιαφερόμενης σε διαγωνισμό του ΝΣΚ το 2013, στον οποίο έλαβε μέρος υπό την ιδιότητα της υπηρετούσας Ειρηνοδίκη. Μετά τον διορισμό της ως δικαστικής πληρεξουσίας, αιτήθηκε τον επανυπολογισμό του χρονοεπιδόματός της στο 16% του βασικού μισθού, ζητώντας να αναγνωριστεί ως χρόνος για την απόκτηση τυπικού προσόντος η διετής δικηγορική της δραστηριότητα προ του δικαστικού της διορισμού.

Η διοίκηση του ΝΣΚ απέρριψε το αίτημα, με το σκεπτικό ότι για την εισαγωγή της στο ειρηνοδικείο δεν απαιτούνταν κατά νόμο διετής δικηγορία, αλλά αρκούσε η απλή κτήση της δικηγορικής ιδιότητας, ενώ κατά τον χρόνο του διαγωνισμού για το ΝΣΚ δεν ήταν πλέον ενεργός δικηγόρος ώστε να εμπίπτει στις διατάξεις περί διετούς άσκησης.

Στο νομικό σκέλος της απόφασης, το ΣτΕ ερμήνευσε τις διατάξεις του νόμου 2521/1997 σε συνδυασμό με τον οργανισμό του ΝΣΚ. Οι δικαστές έκριναν ότι ο νομοθέτης προβλέπει τον συνυπολογισμό του χρόνου άσκησης δικηγορίας ως μισθολογικό πλεονέκτημα μόνο όταν αυτός αποτελεί υποχρεωτικό τυπικό προσόν για τον διορισμό.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα διορίστηκε στο ΝΣΚ ως δικαστική λειτουργός, ιδιότητα για την οποία ο νόμος δεν αξίωνε τη συμπλήρωση δύο ετών δικηγορίας. Ως εκ τούτου, η προηγούμενη επαγγελματική της εμπειρία ως δικηγόρου δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως χρόνος απόκτησης απαραίτητου προσόντος για τη θέση που κατέλαβε.

Παράλληλα, το Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς περί παραβίασης της συνταγματικής αρχής της ισότητας σε σχέση με άλλους συναδέλφους της που πέτυχαν στον ίδιο διαγωνισμό. Το ΣτΕ υπογράμμισε ότι οι υποψήφιοι που συμμετέχουν ως ενεργοί δικηγόροι και εκείνοι που συμμετέχουν ως δικαστικοί λειτουργοί αποτελούν ανόμοιες κατηγορίες, καθώς εισέρχονται στο Σώμα με διαφορετικά τυπικά εφόδια.

Η διαφοροποίηση αυτή δικαιολογεί τη μη ταυτόσημη μισθολογική μεταχείριση, καθώς το επίδομα χρόνου υπηρεσίας λειτουργεί ως αντιστάθμισμα για την καθυστέρηση εισόδου στο Δημόσιο λόγω της ανάγκης απόκτησης των υποχρεωτικών προσόντων, στοιχείο που δεν συνέτρεχε στη συγκεκριμένη λειτουργό.

Με την απόφαση αυτή, το ΣτΕ ξεκαθαρίζει ότι η μισθολογική εξέλιξη των λειτουργών του ΝΣΚ συνδέεται άρρηκτα με το νομικό καθεστώς υπό το οποίο πραγματοποιήθηκε η πρόσληψή τους. Η κρίση αυτή αναμένεται να αποτελέσει οδηγό για παρόμοιες διεκδικήσεις στο μέλλον, επιβεβαιώνοντας ότι η προϋπηρεσία αναγνωρίζεται μόνο στον βαθμό που ήταν νομικά αναγκαία για την κατάληψη της συγκεκριμένης θέσης, αποτρέποντας την οριζόντια επέκταση επιδομάτων σε κατηγορίες υπαλλήλων με διαφορετική αφετηρία προσόντων.

Ακολουθήστε το dikastiko.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο dikastiko.gr